PUJ - Stenose: Pyelo-Ureterale Junctie
Een PUJ-stenose is een vernauwing (stenose) tussen het nierbekken (pyelon) en het afvoerkanaal van de nier naar de blaas (de ureter)
Het is meestal een aangeboren afwijking die soms al bij de geboorte kan vastgesteld worden maar meestal wordt deze afwijking op latere leeftijd gevonden.
Door de vernauwing kan de urine niet zo goed van nier naar blaas en dit is niet goed voor de nier. De nier moet dan onder druk werken en dit verdraagt een nier niet goed. Na verloop van tijd gaat de nier dan ook teloor en blijft alleen het kapsel van de nier over. De toestand van onder druk staan van een nier noemt men hydronefrose. Het trage verlies van het actieve nierweefsel noemt men atrofie. Soms gebruikt men de term parenchymverlies. Als er nog voldoende actief nierweefsel is (parenchym) kan de uroloog met een ingreep de overgang tussen ureter en pyelon opnieuw aanleggen.
Sommige urologen verkiezen hiervoor een kijkoperatie. Anderen verkiezen een klassieke insnede om de vernauwing op te heffen. Bij deze operatie wordt het vernauwde deel, de junctie, weggesneden en de ureter wordt weer tegen het nierbekken genaaid. Zo voorkomt men dat al het actieve nierweefsel atrofieert. In zeldzame gevallen treedt er opnieuwe verlittekening op en dan kan men de ingreep opnieuw uitvoeren. of de nier wegnemen.
Soms heeft de nier bijna geen actief weefsel meer en is het de moeite niet om de PUJ opnieuw aan te leggen. In dat geval neemt men de nier weg (nefrectomie). Enkel als er geen enkel probleem is, kan men overwegen de nier niet weg te nemen. Meestal zijn er echter wel problemen, en vaak zijn het die problemen die de stenose aan het licht hebben gebracht. Om herhaling van deze problemen te voorkomen voert men dan ook ofwel een hersteloperatie uit of neemt men de nier weg.
De problemen die een PUJ stenose kunnen geven, zijn: nierontsteking, nierstenen, nierpijn tot zelfs hevige kolieken. Soms kan er zelfs hoge bloeddruk ontstaan.
