Acute prostatitis
Een acute prostatitis diagnosticeren is voor de uroloog meestal niet zo moeilijk. De patiënt heeft hoge koorts, ervaart branderigheid bij het urineren en heeft een prostaat die erg gezwollen en warm aanvoelt.
Bacteriën hebben de prostaat geïnfecteerd. In de urine van de patiënt worden deze bacteriën teruggevonden en in het laboratorium wordt onderzocht met welke antibiotica ze kunen bestreden worden. De uitslag van dit laboratoriumonderzoek noemt men het antibiogram.
Vòòr de uitslag gekend is, wordt meestal gestart met een antibioticum waarbij men verwacht succes te hebben (een zogenaamd Quinolone of een Sulfamide: Ciproxine, Tavanic of Bactrim) Na een tweetal dagen kan men dan eventueel overschakelen op een ander antibioticum als de uitslag van het antibiogram dit vereist.
Bij een acute prostatitis geeft men best ZES weken antibiotica. Dit om werkelijk elke bacterie uit te roeien in de hoop niet te evolueren naar een chronische bacteriële prostatitis.
