Chronische bacteriële prostatitis
Een chronische bacteriële prostatitis is een ontsteking die sluimert en veroorzaakt wordt door een bacteriële ontsteking van de prostaat.
Meestal ontstaat dergelijke ontsteking door het niet goed genezen van een acute prostatitis. Het is gekend dat antibiotica zeer slecht doordringen in het weefsel van de prostaat en dat het dus lang duurt voor elke bacterie het loodje heeft gelegd bij inname van antibiotica. Er moet er maar ééntje overblijven die zich terug vermenigvuldigt en de ontsteking steekt na enige tijd terug de kop op. Daarom wordt bij een acute prostatitis zes weken antibiotica aangeraden. Vaak wordt gekozen voor ciprofloxacine.
Bij allergie voor ciprofloxacine kan eusaprim/trimethoprim gebruikt worden. Deze stoffen dringen immers goed door tot de weefsels van de prostaat.
Het opsporen van een bacterie is essentieel voor men kan spreken van een bacteriële prostatitis. Hiervoor kan men de zogenaamde vier glazen proef van Stamey & Mears doen op basis van een prostaatmassage. Er bestaat een 'afgeslankte' versie van de vierglazenproef waarbij ook een prostaatmassage dient te gebeuren. Dergelijke prostaatmassage wordt, in tegenstelling wat men leest op bepaalde andere sites met 'andere invalshoek' leest, niet als aangenaam maar als erg onaangenaam ervaren door de patiënt. In de praktijk beperkt men zich meestal tot een urineonderzoek. Vaak is de uitslag echter negatief, ook bij prostaatmassage, en wordt blind gestart met voornoemde antibiotica. Als een bacterie kan gevonden worden zal men zich baseren op het zogenaamde antibiogram: een overzicht van gevoeligheid van een bacterie voor verschillende antibiotica.
Belangrijk is bij behandeling van een chronisch bacteriële infectie voldoende lang antibiotica te nemen: zes weken bij uitblijven van nevenverschijnselen. Verder is het ook van belang voldoende zaadlozingen te hebben: een drietal per week bijvoorbeeld. hiermee evacueert men immers het ontstoken prostaatvocht. Hierbij is het van belang erop te wijzen dat bij coitus er quasi geen infectiegevaar bestaat voor de partner.
Enkele bekende bijwerkingen van quinolones (waartoe ciprofloxacine behoort ) zijn diarree en tendinopathie.
