Prognose bij Hormoonongevoelige Prostaatkanker
Als de hormonale behandeling bij gemetastaseerde prostaatkanker niet meer goed werkt en het PSA begint te stijgen is er nood aan bijkomende behandeling. Men schakelt dan over op studiemedicatie of op chemotherapie. De levensverwachting vermindert als de hormonale therapie uitgewerkt is aanzienlijk.
Bij een stijgend PSA, na lokale behandeling (operatie, bestraling ,...) wordt gestart met hormonale therapie. De gemiddelde prognose is dan ongeveer vier jaar.
Als er enkele uitzaaiingen terug te vinden zijn, vermindert de gemiddelde overleving naar anderhalf tot twee jaar en zal men geneigd zijn om chemotherapie te starten. Chemotherapie is immers inmiddels een gevestigde en waardevolle behandeling. De gemiddelde overlevingstermijn van deze patiënten is anderhalf jaar. Let wel, dit zijn gemiddelden. Sommige mensen leven langer, sommige echter minder lang.
Indien de uitzaaiingen symptomen geven zoals botpijn is de gemiddelde overleving een half jaar tot 9 maanden.
Als chemotherapie faalt, wordt soms terug gegerepen naar behandelingen die in het verleden vaak gebruikt werden en ook effect hebben aangetoond ( Cortisone, Nizoral, Estracyt, Oestrogeen, ...). Ze hebben echter gemiddeld minder effect dan de chemotherapie.
